Rozelieures ისტორია​

Rozelieures არის შთამაგონებელი ისტორია შორსმჭვრეტელი ოჯახის შესახებ, რომელმაც უბრალო ოჯახური მეურნეობა გადააქცია ფრანგული ვისკის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან დისტილერიად.

დღეს Rozelieures მსოფლიოში ერთ-ერთი იმ იშვიათ ვისკის ბრენდთაგანია, რომელიც საკუთარი პროდუქციის წარმოების ყველა ეტაპს სრულად თავად აკონტროლებს.
მარცვლეულის მოყვანიდან დაწყებული, მოლტის წარმოება, ფერმენტაცია, დისტილაცია და კასრებში დაძველება — ყველაფერი ხდება ერთ სივრცეში და ოჯახის კონტროლის ქვეშ.

ეს არის ვისკის წარმოების უნიკალური მოდელი. სრული  ინტეგრაცია, რომელსაც თან ერთვის ენერგეტიკული დამოუკიდებლობაც.

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება 21-ე საუკუნის დისტილერიაში.​

 პატარა სოფელი დიდი ისტორიით

Rozelieures არის პატარა სოფელი ლორენის რეგიონში, ნანსისა და ეპინალს შორის, სადაც დაახლოებით 200 ადამიანი ცხოვრობს.

სოფელი მდებარეობს ცნობილ Baccarat-ის ბროლის ქარხანასთან ახლოს, ლორენის მშვიდ და მწვანე ბუნებაში.

ეს ადგილი ცნობილია მხოლოდ რამდენიმე სპეციალისტისთვის:

   გეოლოგებისთვის — აქ მდებარეობს Rozelieures – Essey-la-Côte-ის ვულკანი, რომელიც დაახლოებით 20 მილიონი წლის წინ ჩაქრა

    ისტორიკოსებისთვის — აქ მოხდა Trouée de Charmes-ის ბრძოლა 1914 წლის 25 აგვისტოს, პირველი მსოფლიო ომის დროს

თუმცა დღეს ამ პატარა სოფელს კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი მიზეზით იცნობენ — სწორედ აქ მდებარეობს ფრანგული ვისკის ერთ-ერთი მთავარი დისტილერია.

ოჯახური ისტორია — ხუთი თაობის ტრადიცია

Rozelieures-ის ისტორია იწყება 1877 წელს, როდესაც ამაბლ გრალემ და მისმა მეუღლემ ოფელიამ შექმნეს ოჯახური მეურნეობა, სადაც მოჰყავდათ მარცვლეული და ხილი.

1890 წელს მათი შვილი მიშელ გრალე იწყებს მირაბელის ქლიავის ხეების გაშენებას. იმ პერიოდში საფრანგეთში ფილოქსერამ თითქმის მთლიანად გაანადგურა ვენახები, ამიტომ რეგიონში განსაკუთრებით გავრცელდა მირაბელის ქლიავი.

მე-20 საუკუნის დასაწყისში სწორედ მირაბელისგან დამზადებული eau-de-vie გახდა რეგიონში პოპულარული ალკოჰოლური სასმელი.

ორ მსოფლიო ომს შორის პერიოდში ჟან გრალემ შექმნა დიდი ხილის ბაღი და განავითარა დისტილაციის სახელოსნო, რათა სრულად გამოეყენებინა ხილის მოსავალი.

1973 წელს ოჯახურ საქმეს სათავეში ჩაუდგა ჰუბერტ გრალე, აგრონომი ინჟინერი, რომელმაც მეუღლესთან ერთად მნიშვნელოვნად გააფართოვა წარმოება და დაიწყო სასმელის ბოთლებში ჩამოსხმა და გაყიდვა რესტორნებსა და დელიკატესების მაღაზიებში.

1997 წელს საქმეს სათავეში ჩაუდგა მისი ქალიშვილი საბინ გრალე და მისი მეუღლე კრისტოფ დიუპიკი.

             ვისკის იდეის დაბადება

კრისტოფ დიუპიკი აგრარული ინჟინერია და ოჯახურ მეურნეობაში მუშაობის პარალელურად დიდი ინტერესით სწავლობდა ვისკის კულტურას.

ხშირი მოგზაურობების დროს შოტლანდიაში, მას გაუჩნდა იდეა — რატომ არ შეიძლებოდა ვისკის წარმოება ლორენშიც?

ერთ დღეს, როდესაც ქერის მინდორში მუშაობდა, მიხვდა, რომ ყველაფერი უკვე ჰქონდათ:

• მაღალი ხარისხის წყალი

• მარცვლეულის დიდი რესურსი

• დისტილერია

• ხის კასრებში დაძველების გამოცდილება

ეს იდეა მალე იქცა რეალობად და ასე დაიწყო Rozelieures-ის ვისკის ისტორია.

          მარცვლეულიდან ვისკიმდე

დღეს Grallet-Dupic-ის ოჯახი ამუშავებს დაახლოებით 300 ჰექტარ მიწას.

ყოველ გაზაფხულზე კრისტოფ დიუპიკი თესავს 50-დან 100 ჰექტრამდე მოლტის ქერს, რაც ყოველწლიურად იძლევა დაახლოებით 400–700 ტონა მოსავალს.

Rozelieures არის საფრანგეთში ერთ-ერთი იმ იშვიათ დისტილერიათაგანი, რომელიც იყენებს ქერის სპეციალურ ჯიშებს, რომლებიც შერჩეულია სწორედ ვისკის წარმოებისთვის.

        საკუთარი მოლტის წარმოება

2017 წელს Rozelieures-მა გახსნა საკუთარი მოლტის ქარხანა Malterie des Hautes-Vosges, რომლის წლიური წარმადობა დაახლოებით 1000 ტონაა.

ფერმენტაცია, დისტილაცია და დაძველება

მოლტისგან მიღებული სითხე ფერმენტაციის პროცესში გარდაიქმნება ალკოჰოლად, რის შემდეგაც იწყება ორმაგი დისტილაცია სპილენძის ქვაბებში.

შემდეგ ვისკი მრავალი წლის განმავლობაში ძველდება სხვადასხვა კასრებში — მათ შორის ბურბონის, შერის, ღვინის, კონიაკისა და რომის კასრებში — რაც სასმელს უნიკალურ არომატებსა და ხასიათს აძლევს.

დღეს რამდენიმე ათასი კასრი ინახება დისტილერიის საცავში, სადაც ვისკი ნელა იძენს თავის საბოლოო გემოს.